Oğlum Tibet “Anne” demeye başladı

Geçen ay oğlum Tibet “Anne” demeye başladı. Buna haliyle en çok eşim sevindi. Önceki yazılarımda da belirttiğim gibi, Tibet bazı kelimeleri söylemeye başlamıştı ama bir türlü “Anne” demiyordu. Eşim...
Oğlum Tibet “Anne” demeye başladı

Geçen ay oğlum Tibet “Anne” demeye başladı. Buna haliyle en çok eşim sevindi. Önceki yazılarımda da belirttiğim gibi, Tibet bazı kelimeleri söylemeye başlamıştı ama bir türlü “Anne” demiyordu. Eşim Zeynep’e abla anlamına gelen “Aba” diyordu…

Başlıktan da anlaşıldığı gibi tam olarak telaffuz edemese de “Anni” anne anlamına gelen bir kelime. “Baba” haricindeki kelimeleri henüz tamanlamıyla telaffuz edemiyor. Mesela “bez” e “bezi”, ”görüşürüz”e “görüşürü” ve hala arabaya “dündün” diyor. Sanırım yakın bir zamanda dili tam anlamıyla çözülecek ve bakalım bizim ufaklık neler anlatmaya başlayacak.

Tibet bu ayın 18’inde 2 yaşına basacak.Bu arada zaman da çok çabuk geçiyor. Tibet bu ayın 18’inde 2 yaşına basacak. Yavaş yavaş sosyal olma yaşının geldiğini düşünüyoruz. Son zamanlarda dünyadaki her şeyin kendisinin olduğunu zannetmeye başladı. Buna başka çocukların oyuncakları da dahil…

Allah’tan tutturma huyu yok. Birkaç dakika ısrar ediyor ama sonra kabulleniyor ya da bize öyle geliyor. Konsantrasyonu çok fazla sürmüyor çünkü. Bir şeyle ilgilenirken bile başka bir şey hemen ilgisini dağıtabiliyor. Paylaşmayı ve bir takım kavramları öğrenebilmesi için annesiyle Tibet’i oyun grubuna vermeye karar verdik…

Bu onu hem anaokuluna hazırlayacak, hem de az da olsa hayatın gerçeklerini öğretecek diye düşünüyoruz. Bazı arkadaşlarımızın çocukları gidiyorlar ve gerçekten gözle görülür değişiklikler olduğunu takip edebiliyoruz. Oyun gurupları genellikle haftada iki gün oluyorlar. Sabah 9, öğlen 12 veya 13 gibi velinin de gözetiminde birkaç saat bu yaş grubundaki çocuklar adından da anlaşılacağı gibi oyun oynuyorlar ve az da olsa bir şeyler öğreniyorlar. En önemlisi enerjilerini atıyorlar. Anlayacağınız Haziran’a kadar bizimkini haftada iki gün bir oyun grubuna vereceğiz…

İki yaş pedagogların da dediği gibi önemli bir yaş. En önemlisi artık bebeklikten çıkıp çocuk oluyorlar. Araştırmalarım sonucu iki yaş çocukların ortak özellikleri ve anne babaların karşılaşacakları yeni huylar şunlar:

Bu dönem itibariyle çocuk yeni ve zor bir döneme adım atmaya başlar. Ben merkezcidir ve her şey onun istediği gibi olsun ister. Davranışları olgun değildir. Israrcı olmamak bu dönemde yapılması gereken en iyi tutumdur. Kendi yapabileceklerinin sınırları arttıkça, ısrarlar da artar. Öğrenme deneyimleriyle başarılı ya da başarısız olduğu alanların farkına varır. Kabul ettiremediği durumlarda çatışma yaşanmaya başlar.

Başarısızlık duygusu yaşar. Becerikli olmayı her çocuk ister. Bireysel becerileri geliştikçe sınır denemeleri artabilir. Olumsuz istekler bile olsa çocukların kendileri ile ilgili kavramlarının oluşabilmesi için denemelerine izin verebiliriz. Davranışların sıklığı ve görülme süresine dikkat edilmesi gerekir.

İnatlaşılan davranışa değil, bütün yaşamı içindeki faktörlere bakarak çözümler aramak gerekir. Bunlar bilimsel olan ortak özellikler, her çocuk böyle olacak diye bir kural yok tabi ama bizimki yüzde 70 yukarıda saydığım özellikleri taşıyor. Her yaşın kendine has özellikleri var. Bunları bilirsek gafil avlanmayız.

Oğlumun ilk yaş gününü iş dolayısıyla kaçırmıştım. Bu konudaki tek tesellim 1 yaşında yokluğumu anlamayacak olmasıydı. Ama bu sefer öyle değil. Hem o babasının yokluğunu fark eder, hem de ben bu özel günü kaçırmak istemiyorum.

Gelecek ay oğlumun 2 yaş doğum günü partisini anlatmayı düşünüyorum. Umarım hepimizin çocuklarının yeni yaşları onlara sağlık, mutluluk, bereket ve en önemlisi huzur getirir…

JESS MOLHO

Kategoriler
Anne-Çocuk

Benzer Konular