Gelişimsel Engelli Bir Çocuğa Ebeveynlik Yapmak

Engelli çocuk, hastalık veya yaralanmadan kaynaklanan doğuştan, zihinsel veya fiziksel yaralanmalar sonucu hayatı kısıtlanan, sosyal yardım ve korumaya muhtaç kişidir. Engelli bir çocuk, akranlarına kıyasla gelişimsel gecikmeler veya hareket,...
Gelişimsel Engelli Bir Çocuğa Ebeveynlik Yapmak

Engelli çocuk, hastalık veya yaralanmadan kaynaklanan doğuştan, zihinsel veya fiziksel yaralanmalar sonucu hayatı kısıtlanan, sosyal yardım ve korumaya muhtaç kişidir.

Engelli bir çocuk, akranlarına kıyasla gelişimsel gecikmeler veya hareket, bilişsel, iletişimsel, duyusal ve diğer bozuklukları olan bir kişidir.

Engelli çocuk yetiştiren ebeveynler, diğer çocukların ebeveynlerine göre daha zor koşullarla karşı karşıyadır. Ek olarak, ebeveynlerin daha fazla bilgiye ve farkındalığa ihtiyacı vardır. Sürekli olarak çocuğun farklılıkları hakkında kalıplaşmış yargılarla mücadele ederler ve çocuğun geleceği hakkında endişelenirler.

Genel olarak, altı çocuktan biri gelişimsel güçlüklere sahiptir. Aile, gelişimsel engelli çocukla daha fazla zaman geçiriyor. Çocuk büyüdükçe ebeveyn sorumlulukları artar. Yeni sorumluluklar, ebeveynlerin duruma uyum sağlamasını gerektirir. Bu adaptasyon sürecin dört aşamasında gerçekleşebilir. Bu aşamalar takip edebilir veya çakışabilir ve ebeveynler daha erken aşamalara bile dönebilir. Bu dinamik bir süreçtir. Ebeveynlere yönelik destek, aile yaşamının psikososyal istikrarına önemli bir katkı sağlayabilir, toplumda daha aktif olmalarına yardımcı olabilir ve çocuk için daha uyarıcı bir ortam yaratılmasına yardımcı olabilir.

İlk aşama. ebeveynler bir çocuğun gelişiminin risk altında olduğunu, yani çocuğun bir engelli veya gelişimsel engelli olduğunu anladığında başlar. Bu an genellikle ebeveynlerin anısına kazınmıştır. Uyumun ilk aşaması, şiddetli umutsuzluk ve yaşamları üzerindeki kontrolün kaybedilmesiyle karakterizedir. Ebeveynlerin de kendilerine bakmaları gerektiğini bilmeleri gerekir. Bununla birlikte, çoğu durumda ebeveynler kendilerinin ve diğer aile üyelerinin ihtiyaçlarını arka plana koymaktadır.

İkinci aşama, hayatın planlanandan farklı olacağını fark ettiğinizde ve kabul ettiğinizde başlar. Bu aşamada, ebeveynler iki konu arıyor: teşhis ve tedavi. Bu aşamada, ebeveynler yardım istemekte çok aktiftir. Yalnız bırakılırsa, bu dönem hem maddi hem de zihinsel olarak onlar için çok yorucu olabilir. Bu zor bir zamandır çünkü ebeveynler cevap bulamadıkları bir dizi soruyla karşı karşıyadır. Depresyon ve kaygı yaşayabilir ve ebeveynlik rollerinde kendilerini yetersiz hissedebilirler. Cevabı bulmak için harika bir kişisel gelişim sürecinden geçerler. Sosyal hizmetlerin gelişimini etkileyebilirler. Ayrıca çocukların geleceği için bilim ve teknolojinin potansiyelini keşfederler. Arayış asla tamamen durmaz ve ebeveynlere sürekli olarak yeni enerji ve umut verir.

Bu adaptasyon sürecindeki üçüncü adım “yerleşim” olarak adlandırılır. Bu aşamada, ebeveynler yeni beceriler ve yeni içgörüler öğrenir ve birçok şeyi yeni bir şekilde anlar. Daha güvenli ve kararlı hissederler ve problemleri nasıl çözeceklerini bilirler.

Dördüncü aşama, ayrılık, yani özgürlük kazanma sürecidir. Ayrılık, bir gecede gerçekleşmeyen normal bir süreçtir. Doğumla başlar ve her gün küçük adımlarla devam eder. Ebeveynler, çocuklarının bağımsız olmasına yardımcı olmak için özel bir çaba gösterirler.

Depresyon ve çaresizlik, anne ve babanın dikkat dağınıklığı nedeniyle birbirlerini veya kendilerini suçlamasına neden olabilir. Ancak gerçeği kabullenerek ve birlikte çalışarak birçok zorluğun üstesinden gelmek mümkündür.

Çocuğa mümkün olduğunca erken teşhis konulmalı ve uygun erken müdahale önlemleri alınmalıdır. Bu faaliyetler tıbbi ve sosyal hizmetlerin yanı sıra aile ve toplum desteğini içerir. Bunun için ebeveynlerin yaygın olarak aranması, ilgili kurumlara ulaşmaları ve çevreyi sorun hakkında bilgilendirerek onlardan destek almaları gerekir. Tüm diğer çocuklar gibi engelli çocukların da gerekli koşullar ve hizmetler sağlanırsa potansiyellerini geliştirebilecekleri unutulmamalıdır. Bunu başarmak için, engelli çocukların güçlü yönlerine ve gelişimleri için gerekli çevre ve fırsatlara odaklanılmalıdır.

 

Kaynaklar
Engelli çocukların tespiti için metodolojik yardımlar
UNICEF, “Farklı Gelişmeleri Olan Çocuklar. Engelli veya gelişimsel engelli çocuklar “

Kategoriler
Anne-Çocuk
Henüz Yorum Yok

Cevap bırakın

*

*

Benzer Konular

  • Engelli Çocukların Erken Teşhisi

    Engelli Çocukların Erken Teşhisi

    Erken çocukluk çok önemli bir aşamadır. Beyin erken dönemlerde çok plastikleşir ve hızla gelişir. Bu dönemde eylemler, algı, konuşma vb. gibi işlevler gelişmeye başlar. Modern bilimsel araştırmalar, bir çocuğun...
  • HAYAL GÜCÜ ENGEL TANIMIYOR

    HAYAL GÜCÜ ENGEL TANIMIYOR

    Dünya güzeli, harika vücutlu kızlar… Yakışıklı, güler yüzlü erkekler… Işıltılı kıyafetler… Çalan harika müzik… Hepsi bir ışık selinin içinde… Birbirinin içine geçerek değişen renkler bu değişik hayal aleminin büyüsünü...