Ebeveynlerin Çocuklarına Karşı Sorumlulukları ve Onlardan Beklentileri

Bu durum her doğumda beklenen ve istenen bir durumdur. Ancak bazı doğumlarda bu beklentilerin gerçekleşmesi gecikebilir ya da tamamen ortadan kalkabilir. Neden bazı aileler doğumla mutlu ve coşku dolu...
Ebeveynlerin Çocuklarına Karşı Sorumlulukları ve Onlardan Beklentileri

Bu durum her doğumda beklenen ve istenen bir durumdur. Ancak bazı doğumlarda bu beklentilerin gerçekleşmesi gecikebilir ya da tamamen ortadan kalkabilir. Neden bazı aileler doğumla mutlu ve coşku dolu günlere başlarken bazıları kendilerini sonu belli olmayan bir yolculuğa çıkıyor gibi hisseder? Bu durum eşlerin çocuk sahibi olma nedenlerine ve yenidoğanın özelliklerine göre açıklanabilir.

Herkesin çocuk sahibi olmak isteme nedeni farklı olabilir. Ancak tüm insanların beklentisi sağlık ve mutluluk üzerinedir. Anne-baba olma kararının altında:

-Sevgi, şevkat, ilgi gibi duyguların pekiştirilebileceği bir varlık yaratmak

-Karı koca ilişkisini bir çocuk ile genişleterek aile olmak

-Eşin beklentilerini karşılamak ve tatmin etmek

-Aile büyüklerinin torun beklentisini karşılamak

-Ailedeki diğer çocuklara kardeş verebilmek

-Evlilik problemlerini azaltmak ya da tamamen çözümleyebilmek

-Ailenin soyadının devamını sağlayabilmek

-Yaşlanınca yalnız kalmamak,o dönemdeki maddi-manevi ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlamak gibi sebepler olabilir.

Yeni bir varlığı dünyaya getirmenin sebebi ne olursa olsun ebeveynler yenidoğanın temel ihtiyaçlarının bilincinde olmalıdır. Her çocuğun doğumdan getirdiği kendine özel yetileri olacaktır. Normal gelişim gösteren çocuklar gelişimi yavaş seyreden çocuklar ile aynı sevgi, saygı, şevkat, ilgi, bilgi ve bakıma ihtiyaç duyarlar. Yetişkinden gelen uyarılar doğrultusunda mevcut becerilerini kendi yapılarının elverdiği ölçüde kullanmayı öğrenirler. Engelli çocuğa sahip anne babalar normal bir çocuğu yetiştirmek için gerekli bilgi ve bakıma ek olarak özel yardıma ihtiyaç duyabilirler. Bu çocuklarla özel iletişim kurma yolları da gerekebilir. Genellikle gelişim geriliği olan bebekler yavaş,daha az tepki veren ve donuk bebekler olarak tanımlanır. Buna karşılık ebeveyn de çocuğa anlaöadığı yargısı ile daha az uyarıcı verebilir. Ebeveynlerin kıstlı etkileşimleri bebeğin zaten az olan tepkileri üzerinde yetersiz kalacaktır. Ebeveyn-bebek arasındaki bu ilişki birbirini sürekli etkileyecek ve beraberlik giderek daha donuk,temel bakım ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik bir hal alacaktır. Ayrıca her bireyin dünyaya geldiğinde en temel hakkı olan kişilik, beceri, din, dil, ırk ve tabiyetine olan saygı çoğu engelli çocuk için ulaşılması güç bir değer olacaktır. Çünkü sınırlı becerilere sahip çocuklara sahip ebeveynler ve toplum çocuğun mevcut becerilerine saygı duymak yerine genellikle onun yetersizliklerinden dolayı “çektiklerini”dile getirmektedir. Gelişim geriliği olan çocuk ebeveynleri ile etkileşimi içerisinde öğrendiği “çaresizlik”duygusu nedeniyle daha az oyun kurmayı dener,daha huzursuz ve agresif yapı edinir ve hareketlerinin başarı ile sonuçlanmasını daha az bekler.

Çocuk sahibi olmanın ve yetiştirmenin temel ilkeleri farklı olsa da dünyaya gelen çocukların altı temel ihtiyacı olan sevgi, saygı, şevkat, ilgi, bilgi ve bakım aynıdır. Öyle ise gebelik kararının temelini yapıcı unsurların oluşturduğu ilişkilerde çocuğun durumunun kabullenilmesi ve temel ihtiyaçlarının özüne göre düzenlenilerek karşılanması mümkün olacaktır.

Kategoriler
Anne-Çocuk
Henüz Yorum Yok

Cevap bırakın

*

*

Benzer Konular

  • Yavru vatan’da sperm bankası

    Yavru vatan’da sperm bankası

    Bebek sahibi olamayan çiftler yardımla üreme merkezlerine başvurmak ve yurtdışına gitmek zorunda kalıyor. Bunun nedeni Türkiye’de sperm ve yumurta donörü kullanmanın yasak olması. Ancak KKTC’deki bir merkezde, çocuk sahibi...