Çocuklarda Nefes Tutma Atakları (Katılma Nöbeti) Nedir?

Nefes Tutma Atakları (Katılma Nöbeti) Nedir? Küçük çocuğunuz ağladıktan sonra aniden nefes alamazsa veya nefes almakta güçlük çekerse ve ardından cildi maviye dönerse (ve hatta bazı durumlarda bayılırsa) çocuğunuz...
Çocuklarda Nefes Tutma Atakları (Katılma Nöbeti) Nedir

Nefes Tutma Atakları (Katılma Nöbeti) Nedir?

Küçük çocuğunuz ağladıktan sonra aniden nefes alamazsa veya nefes almakta güçlük çekerse ve ardından cildi maviye dönerse (ve hatta bazı durumlarda bayılırsa) çocuğunuz solunum krizi geçirebilir. Bu durum yaklaşık 20 çocuktan birinde ortaya çıkar.

6 ay ile 6 yaş arasında görülmekle birlikte özellikle 1-3 yaş arasında daha sık görülmektedir. Küçük çocuklardaki bu nefes tutma atakları (katılma nöbeti) ebeveynleri endişelendirse de aslında paniğe kapılmaya gerek yoktur.

Genellikle 1 dakikadan az sürer. Sağlıklı çocuklarda bile ortaya çıkabilir.

Ağlama, özellikle bir çocukta ağrı, korku, öfke, geriye düşme, kafasına çarpma veya beklenmedik bir olaydan kaynaklanabilir. Bebek ağlamaya başlar, derin bir nefes alır ve sonra nefesini tutar. Çocuk sanki nefessiz kalıyormuş, kızarıyor veya soluyormuş gibi (özellikle dudak çevresinde) sessizleşir. Çocuk bağırmak için ağzını açar ama ses çıkaramaz. Çoğu zaman bu durum 1 dakikadan fazla sürmez, çocuk tekrar nefes almaya başlar ve kendine gelir. Bazen çocuk ağlayamadığında veya nefes alamadığında, genel kas kasılması devam eder ve bilinç kaybına neden olur. Bu durumlarda özellikle ebeveynler endişelidir. Klinik belirtileri, kayan gözler, titreme, başın geriye atılması, vücudu zorlama, kol ve bacaklarda atma, terleme veya epileptik nöbetler gibi altını ıslatma şeklinde bile görülebilir. Bayılmanın ana nedeni, kısa süreli oksijen eksikliği nedeniyle beynin koruyucu bir reaksiyonudur. Genellikle normal solunumla hızla düzelir. Böylece çocuk hızla kendine döner. Bu nedenle solunum ataklarının beyin hasarına veya yaşamı tehdit etmesine neden olması beklenmez.

Bez-nazvaniya-1-1

Nefes tutma ataklarının nedeni?

Bu atakların ana nedeni esas olarak aileden gelen kalıtsaldır. Bilimsel deneylere göre ailelerin % 20-25’i çocukluk döneminde solunum krizi geçirdi. Uzun süredir anne sütüyle beslenen, çay içen veya demir eksikliği olan yiyecekler yiyen çocuklarda daha yaygındır.

Teşhis

Özellikle herhangi bir testle teşhis konulamaz. Şikayetinizi doktorunuza anlatarak ya da video göstererek açıklayabilirsiniz. Bu hastalarda temel bir kan testi yapılmalı ve kandaki demir kontrol edilmelidir. Bilimsel çalışmalarda demir preparatlarının başlamasıyla bu nöbetlerin azaldığı gözlemlenmiştir.

Solunum ataklarının tedavisi

Çocuklarda katılma nöbeti farklı sıklıklarda ortaya çıkabilir. Bu ataklar günde birkaç defadan yılda birkaç defaya kadar değişebilir. Çocuğunuzda anemi veya düşük demir seviyeleri varsa, demir takviyeleri verilmelidir. Solunum ataklarının tedavisinde bu çocukların çoğunda demir eksikliği anemisi olduğu görülmüştür. Demir takviyeleri etkili değilse doktorunuzun tavsiyesi üzerine bir nöroloğa danışabilirsiniz.

Bilinç kaybı durumunda çocuğu dik konuma getirmek, su altına sokmak, masaj yapmak, yüzüne üflemek, ağzını açmaya çalışmak, çocuğu sallamak doğru değildir. Yüzünüzü yataktan uzak tutmak beyne kan akışını iyileştirecektir. Nadiren solunum krizi 1 dakikadan fazla sürer. Bu durumda hemen ambulans aranmalıdır. Çocuk 3 dakika sonra nefes almazsa beklemeden bir ambulans çağırmak gerekir. Solunum krizi geçiren çocuklar hayatlarına devam eder ve ataklardan sonra hiçbir şey olmamış gibi oynarlar. Çocuğunuzda istemeden solunum atakları meydana gelir. Bu nedenle çocuklarınızı bu nedenle cezalandırmayın, azarlamayın.

Solunum atakları ile epilepsi arasındaki fark nedir?

Solunum atakları epilepsiye benzeyebilir, ancak aslında çok farklı klinik özelliklere sahiptirler. Epilepsiden farklı olarak, solunum ataklarının her zaman önce sizi ağlatan rahatsız edici bir durumu olmalıdır. Bu semptomun varlığı ve her zaman benzer bir mekanizmanın olması, doktorunuza solunum krizi düşündürür. Solunum atakları genellikle 3-4 yaşında ve 6 yaşında kendiliğinden düzelir.

Sonuç olarak, nöbetler kendi kendini sınırlar ve demir eksikliğinden kaynaklanır. Çocuğunuzda bu durum varsa ve tekrar ediyorsa, bir doktora görünmeniz önerilir.

Kategoriler
Çocuk SağlığıSağlık
Henüz Yorum Yok

Cevap bırakın

*

*

Benzer Konular