Çocuklarda Korku Hissi

Korku nedir? Korku, tehlikeli faktörlerin etkisine tepki olarak ortaya çıkan, kendini koruma içgüdüsüne dayanan bir duygudur. Çocuklarda korkuların kendine özgü özelliği, bu korkuların doğrudan tehlikeyle ilgili olmamasıdır. Çocuklarda korku,...
Çocuklarda Korku Hissi

Korku nedir?

Korku, tehlikeli faktörlerin etkisine tepki olarak ortaya çıkan, kendini koruma içgüdüsüne dayanan bir duygudur. Çocuklarda korkuların kendine özgü özelliği, bu korkuların doğrudan tehlikeyle ilgili olmamasıdır. Çocuklarda korku, esas olarak yakın insanlardan aldıkları bilgilerden ve bu bilgiyi hayal güçlerinde ve hayal güçlerinde yeniden yaşamalarından kaynaklanmaktadır.

Çocukluk korkularının nedenleri

Çocukluk korkularının ana nedeni travmatik durumdur. Örneğin, bir çocuk bir köpek tarafından ısırılırsa, gelecekte köpeklerden daha çok korkacaktır. Ebeveynler çocuğu masal karakterleri ile korkutarak hedeflerine ulaşmaya çalışırlarsa, çocuk yalnız kalmaktan veya karanlıkta kalmaktan korkabilir. Ebeveynler genellikle şu cümleyi kullanırlar: “Dikkatli olun, düşeceksiniz, bacağınızı kıracaksınız.” Bu tür ifadelerden çocuk sadece ikinci kısmı algılar. Yine de neden uyarıldığını tam olarak anlamayan çocuk, sürekli korkuya dönüşebilecek kaygı ile doludur. Ailede yaşanan çeşitli çatışmalar ve olaylar çocukların ilgisinin dışında bırakılmaz, bu da korku duygusu yaratır.

Bir çocuğun korkularının çeşitli nedenleri vardır:

  1. Aşırı bakım. Çocuklar bazen ebeveynleri tarafından aşırı denetlenir ve sürekli olarak bu tehlikenin onları her yerde beklediğini duyar. Bu, çocukları güvensiz ve korkak yapar. Genel olarak modern zamanlarda büyük şehirlerde yaşanan yoğun, stresli yaşam tarzı çocukların ruh halini etkiler ve onları daha duyarlı hale getirir.
  2. İlgi eksikliği. Ebeveynler iş yükleri nedeniyle çocuklarıyla nadiren iletişim kurarlar. Bu boşluk yerini bilgisayar oyunları ve televizyon programları alıyor. Bu nedenle, çocukla her gün en az birkaç saat iletişim kurmak, yürüyüşe çıkmak, oynamak ve ilginç anları tartışmak gerekir.
  3. Fiziksel aktivite eksikliği . Yeterli fiziksel aktivite eksikliği de korkuya neden olabilir.
  4. Ebeveynin çocuğa karşı agresif tutumu. Anne veya baba ailenin lideri ise ve genellikle diğer aile üyelerine karşı saldırgan davranıyorsa, çocuğun korkuları neredeyse kaçınılmazdır. Çocuk, ebeveyni kendisini tehlikeden koruyan bir nesne olarak algılamaz. Bu durumda çocuk kendini güvende hissetmez ve korkar.
  5. Ailede dengesiz atmosfer. Ailede dengesiz duygusal durum, aile üyeleri arasında sık sık yaşanan kavgalar, karşılıklı anlayış ve destek eksikliği ailede kronik anksiyeteye neden olur. Zamanla bu korkulara yol açabilir.
  6. Çocukta psikolojik ve ruhsal bozuklukların varlığı. Korkunun nedenlerinden biri çocuğun nevrozlu olmasıdır. Bu durum bir uzman tarafından tedavi edilmelidir.

Korkular üç türe ayrılabilir:

  1. Takıntılı korkular

Çocuk bu korkuları belirli durumlarda yaşar ve bu da paniğe neden olabilir. Örneğin, yükseltiler, açık alanlar, genel halk bir naneyi ve diğer yerleri toplar .

  1. Yanıp sönen durumlar

Bu tür korkuların varlığı, çocuğun ciddi zihinsel sorunları olduğunu gösterir. Sebebini bulmak ve mantıklı bir şekilde açıklamak imkansızdır. Örneğin, bir çocuk belirli bir oyuncakla oynayamayabilir, belirli kıyafetleri giyemeyebilir, bir şemsiye açamayabilir vb. korkmuş. Ancak bebeğinizde böyle bir korku hissini fark ederseniz hemen endişelenmemeli, sebebini bulmaya çalışmalısınız. Belki nesnel nedenlerden dolayı belirli bir oyuncakla oynamak istemiyordur. Örneğin, bu oyuncakla oynarken düştü ve bu oyuncak daha sonra acıyla ilişkilendirildi.

  1. Çok önemli korkular

Bu korkular, bir çocuğun hayal gücünün ürünüdür. Bu, vakaların% 90’ında görülür. Her şeyden önce, bu tür korkular yaşamdaki belirli bir durumla ilişkilidir. Ama sonra çocuğun düşünceleri o kadar bunalmış ki başka bir şey düşünemiyor. Örneğin, çocukların rüyalarında karanlık korkusu garip yaratıklarla ilişkilendirilir.

Yaşa bağlı çocukluk korkuları

Psikologlar, belirli bir yaşta ortaya çıkan ve uygun gelişim sırasında ortadan kaybolan korkuların normal olduğunu düşünür:

  • 0-6 ay – annenin yokluğu veya ruh halindeki değişiklikler, ani hareketler ve yüksek sesler;
  • 7-12 ay – yüksek sesler, çocuğun ilk kez gördüğü insanlar, yer değişikliği, boy;
  • 1-2 yıl – yüksek sesler, ebeveynlerden ayrılma, kötü rüyalar, yabancılar, yaralanma, duygusal ve fiziksel işlevler üzerinde kontrol kaybı;
  • 2-2,5 yaş – ebeveynlerini kaybetme korkusu, aynı yaştaki tanıdık olmayan çocuklar, perküsyon sesleri, ortamdaki değişiklikler, doğal olaylar – yıldırım, şimşek, yağmur;
  • 2-3 yıl – büyük, alışılmadık, “tehlikeli” eşyalar (örneğin çamaşır makinesi), normal yaşam tarzındaki değişiklikler, acil durumlar (ölüm, boşanma vb.), Alışılmış eşyaların taşınması;
  • 3-5 yıl – ölüm (hayatın sonsuz olmadığını anlayın), kabuslar, doğal afetler, hastalıklar ve ameliyatlar, hayvanlar;
  • 6-7 yaş – masal karakterleri (cadılar, ruhlar), kaybetme korkusu (anne ve babayı kaybetme veya kaybetme), yalnızlık, okulla ilgili korkular, okulda ebeveynlerin beklentilerini karşılayamama, fiziksel şiddet
  • 7-8 yıl – karanlık, korkunç yerler (bodrumlar, gizli yerler), doğal afetler ve diğer afetler, akrabaların ilgisini kaybetmesi ve sevgisi, okula geç kalma, okuldan veya evden atılma, bedensel ceza, sınıf arkadaşları tarafından kabul edilmeme;
  • 8-9 yıl – oyunlarda, okulda, yalan söyleme veya istenmeyen davranışlarda, fiziksel şiddet korkusu, ebeveyn kaybı, ebeveynlerle tartışmada kendini haklı göstermemek;
  • 9-11 yaş – okulda veya sporda, hastalıklarda, hayvanlarda, boyda, tehlikeli kişilerde (uyuşturucu bağımlıları, holiganlar, ayyaşlar vb.) Başarılı olamama;
  • 11-13 yaş – yenilgi, görünüşlerinin ve çekiciliğinin kaybı, hastalık ve ölüm, cinsel istismar, yetişkinlerden eleştiri, kendilerini haklı gösterememe, kişisel eşyaların kaybı.

Çocuğumuza nasıl yardım edebiliriz?

Çözülmemiş korkular, akranlarla iletişim kuramama, saldırganlık, sosyal uyum eksikliği, nevroz ve kompleksler gibi olumsuz sonuçlara yol açabilir. Bir çocuğa yardım etmenin ilk adımı, korkularını belirlemektir. Bir ebeveyn, hiç kimseye odaklanmadan, çocuğun korkularını çok nazikçe, rahatça sorabilir. Korku durumlarını belirlediğinizde, sakince tepki verin, çünkü çocuk sizin duygusal durumunuzu okur. Korku anında çocuğa hangi organın rahatsız olduğunu sorun, ardından birlikte rahat ve derin nefes alın ve rahatsız olan vücut kısımlarının nasıl sakinleştiğini hayal edin.

Bebeğinizi kucaklayın ve onu fiziksel olarak nasıl koruduğunuzu hissettirin. Dokunmak her zaman korku ve stresi gidermenin en etkili yoludur. Bir diğer etkili yöntem ise bebekle birlikte korku hakkında bir hikaye yazmaktır. Hikaye, ana karakterin bu korkuya karşı kazandığı zaferle bitmelidir.

Korku çekmek de ilginç ve faydalı bir aktivitedir. Çizim yaparken konuşun, çocuğunuza korkularını sorun ve çözümler önerin. Sonunda, korku resmini yakarsınız ve çocuğa rezervin çoktan yok edildiğini ve onu bir daha rahatsız etmeyeceğini açıklarsınız.

Ayrıca korkuya karşı mücadelede sahneleme veya oyunların çok iyi bir etkisi vardır. Bu yöntem esas olarak gruplar halinde uygulanır. Böylece çocuklar korkularıyla ilgili hikayeler uydurur ve bu da onları rol yapma oyunlarıyla hayata geçirir. Tabii o zaman korkuya karşı zafer oynanır.

Bütün bunlar işe yaramazsa ve çocuğun korkuları devam ederse, bir psikoloğa danışmak gerekir.

Kategoriler
Çocuk PsikolojisiPsikoloji
Henüz Yorum Yok

Cevap bırakın

*

*

Benzer Konular