Buzukinin Devr-i Alem´i

Buzuki kralı Orhan, magazin olarak nitelediği, piyasaya çalarak geçirdiği günleri geride bırakmış bir kişi olarak, ilk albümü Devr-i Alem ile karşımızda… Artık, kendi projeleri ve bir sürü memleket dolaşarak...
Buzuki kralı Orhan

Buzuki kralı Orhan, magazin olarak nitelediği, piyasaya çalarak geçirdiği günleri geride bırakmış bir kişi olarak, ilk albümü Devr-i Alem ile karşımızda…

Artık, kendi projeleri ve bir sürü memleket dolaşarak oluşturduğu kendi müziği var…

Enteresan bir hayatınız var. Bayağı gezmişsiniz. Biraz anlatır mısınız?

A-1891177-1491141518-4200.jpegAilem müzisyen olmama karşıydı. “Aman çalgıcı mı olacaksın?” demelerine rağmen kendime tahta ve çamaşır iplerinden yaptığım enstrümanla başladım işe. Teybi de yanıma alıp çaldıklarımı kayıt ediyordum. İlkokula giderken bir çuvalın içinde onu da götürüyordum. Bir süre sonra Almanya’dan Atina’ya gittik. Babam işçiydi. Bir rebetiko mekânında garsonluk yapıyordum. Orada buzuki çalan 75 yaşındaki amcayı dinleyip duyduklarımı evde tekrar ediyordum. Bir gün müzisyen gelmeyince yerine ben çıkıp aynı repertuarı çaldım ve rebetiko ile işe başladım. Atina’da her şey monotonlaşınca bir gazetede; Bulgaristan’da buzuki çalan müzisyen arandığını okudum ve gittim. Orada Balkan müziği ve Bulgar müzisyenlerle tanıştım. Daha çok düğünlere gidiyorduk. Böylece duygusu Türk ama Balkan ve Yunan tekniğini kullanan bir müzisyen çıktı ortaya. Otomatikman üç şey harmanlanmış durumdaydı.

`Türk duygusu, Balkan duygusu ve Yunan duygusunu’ açalım o zaman biraz.

Türk duygusu çok ağır ve hüzünlü bir duygu. Duygusal. Balkan ise hareketlidir. Çok hızlı çalar ama içinde hep hüzün vardır. Adam oynasa da hüzünlüdür. Yunan’ınki ise daha farklı; daha bıçak saplanan, keskin bir acısı var.

Peki Bulgaristan sonrası?

Oradaki grubumla Amerika’ya gittik. Kaldığımız yerde 5 milyon Yunan yaşıyordu, aslında Yunanistan gibiydi. Benim tek eğitimim yolculuk oldu. Gezdiğim yerlerde tanıştığım insanlardan öğreniyordum. Bir zenci görüyordum mesela hemen yanına oturup `hadi çalalım’ diyordum.

Peki yolunuz buralara nasıl düştü?

Amerika sonrası Yunanistan’a geri dönüp askerlik yaptım. Sonra sıkılmaya başladım ve Türkiye’yi uzun zamandır merak ettiğimden atladım geldim. Geldiğim gün eşimle tanışıp âşık oldum ve tatil için geldiğim yere böylece yerleştim. Şu an altı yıldan beri buradayım. Gezmekten yorulmuştum. Sanırım bu kadarı bana yetmişti. Türkiye’ye gelince baktım ki, asıl olayı kaçırmışım. Çünkü burada öyle bir sünger var ki, ne batırırsan batır emiyor. İnanılmaz kozmopolit. Her cinsten insanı bulabilirsin. Uzaklara gitmene gerek yok. Mesela bir Kasımpaşalı müzisyeni al, Babylon’da çıkan bir cazcının yanına koy, beş dakika sonra onun çaldığının kopyasını çalar

Kategoriler
Müzik
Henüz Yorum Yok

Cevap bırakın

*

*

Benzer Konular

  • Sinem Saniye

    “Günlük Tutmuyorum, Beste Yapıyorum”

    Amerika şarkı listelerini altüst eden başarılı Türk sanatçı Sinem Saniye soruları yanıtladı ve yeni albümü ‘‘Lets Play’i’’ anlattı. 1979 Münih Almanya doğumlusunuz. Babanızın kaybından sonra annenizle birlikte Amerika’ya geliyorsunuz. Amerika’yı tercih etmenizde bir sebep var mıydı, çünkü sanıyorum ki Almanya’da da düzenli bir hayatınız mevcuttu? Sinem Saniye: Ben doğmadan...
  • Aylin Aslım

    Aylin Aslım’ın Zümrüd-ü Anka ile Dansı

    “Olgunluk albümü” denemez ama son albümü ‘zümrüd-ü anka’, aylin aslım’ın daha duygusal, daha romantik yanını açığa çıkarıyor: Güneşe dokunup yeniden doğan ruhunu… Albümün ilk single’ı Teoman ile yaptığı düet...
  • Yaş Gününü Kutlamaya Hazır mısın

    Yaş Gününü Kutlamaya Hazır mısın?

    CG olarak yine kolları sıvadık ve bir okuyucumuza hayallerini süsleyen bir doğum günü hediye ettik. Bu ayın şanslı kızı AYÇA ÇAVUŞ önce bizlerle doğum gününü kutladı, ardından GECE YOLCULARI...
  • Juryman

    Kaçsak Bir Yerlere

    Ian Simon, diğer adıyla Juryman, son albümü `Escape to Where‘i huzurlarımıza sundu. Albüm, başka hiçbir şey dinleme isteği bırakmadan koca kışı geçirtir mi geçirtir… Hal böyleyken elektronik müzikte bir...